Peygamberimiz’in (asm) dilinden tevbe-istiğfar ve münacat örnekleri “Rabbim! Bağışla! Merhamet eyle! Sen, merhamet edenlerin en hayırlısısın!” [1] Bulunduğumuz şu ahir zaman atmosferinde sürekli günahlarla iç içe yaşıyoruz. Bir mana büyüğü asrımız için şöyle diyor; “Bu zamanda en az günah işleyene dakikada yetmiş bin günah oku isabet eder.” Bu sebeple, yaptığımız hataları affettirmek için elimizden.

Günahlar, dünyada ve ahirette mahrumiyete sebep olur “(O zaman ona şöyle denilir:) Bu, senin ellerinin takdim ettiği (senin işlediğin günahlar) yüzündendir. Şüphesiz ki Allah, kullarına zulümkar değildir.” [1] Günahlar, hem bu dünyada elimizdeki nimetlerin gitmesine sebep olur, hem de ahirette başımıza pek çok sıkıntılar açar. Halbuki tevbe insanı tüm bu felaketlerden koruyan bir kalkan.

Günahların yaratılmasında pek çok hikmetler vardır Allah (cc) günahları, kulların kendisinden af dilemeleri için yaratmıştır İnsanların günah işlediklerinde, hatalarını ve acizliklerini görüp Allah’a (cc) sığınmaları ve tevbe etmeleri Cenab-ı Hakk’ı son derece memnun eder. “Kudret ve iradesiyle yaşadığım Allah’a yemin ederim ki, eğer günah işlemeseniz Allah sizi yok eder, günah işleyen bir millet yaratır.

Hangi günahlar tevbeyle yok olmaz? Kul hakkı tevbeye engel olur mu? Bazı günahlar kul hakkı nevinden olduğu için, sadece tevbeyle o günahların silinmeyeceği hadislerde bildiriliyor. Bunun için tevbe ederken bu hususa çok dikkat edilmesi gerekir. Kullar arası günahlar, insanların hak ve hukuku ile ilgilidir. Bu çeşit günahlar affı en zor ve halli en müşkil.

Şeytanın insanı düşürdüğü en büyük tehlikeler nedir? Bu tehlikelerden ne şekilde kurtulabiliriz? Şeytanın en sevmediği şeylerden birisi kişinin tevbe etmesidir. Bu yüzden onu tevbeden uzaklaştırmak için türlü oyunlar oynar. İnsanın bunlara karşı uyanık olması ve aldanmaması gerekir. İşte şeytanın insanı sürüklediği o tehlikeler;.

Günaha tekrar dönen kişinin hiç tevbe etmemiş olması daha hayırlı değil midir? Şeytan bu tür vesveselerle müminleri tevbeden uzaklaştırmaya çalışır. Halbuki insan nisyandan alınmıştır. Yani vazifesini çok çabuk unutup gaflete dalar. Fakat insana düşen her ne olursa olsun tevbe kapısından ayrılmamaktır. Zira tevbesi kabul edilmeyecek olanlar, son nefeste tevbe edenler ve bilerek-isteyerek aynı günahlarda.

Şeytanın vesveselerine kapılarak günah işlemek, iman zayıflığının alameti midir? Bazen şeytanın vesveselerine istemeden kulak veririz. Arkasından da büyük bir pişmanlık yaşarız. Nasıl oldu da şeytana uyduk diye kendimizi yer bitiririz. Hatta imanımızın zayıf olduğunu, onun için bu hatayı işlediğimizi düşünüp daha da çok üzeriz kendimizi..